Tederheid en mysterie bij Marta Arpini en Josephine Odhil

In dit artikel:

Zondagavond 21 december bracht Patronaat in Haarlem een intieme altpop/indiepop-bill met twee female singer-songwriters: Marta Arpini en Josephine Odhil. De avond fungeerde als vervolg op een serie optredens rond Robin Kester (waar eerder in Tolhuistuin al materiaal van Marta te zien was); bij binnenkomst wees alleen het aanwezige merchandisetafeltje al op wie centraal stond: Arpini en Odhil.

Marta Arpini opende met zacht, dromerig materiaal — onder meer Soft Calamity — en liet vooral werk horen van haar in februari verschenen album Tender Superpower. De Italiaanse die al meer dan vijf jaar in Nederland woont, brengt liedjes vol tederheid en menselijke warmte. Tijdens het optreden gaf ze aan dat de clubtour bijna ten einde loopt en sprak ze over haar zenuwen die geleidelijk afnemen; ze sloot af met Spring en Starlight, nummers die haar fragiele, akoestische aanpak onderstrepen.

Josephine Odhil contrasteerde met een donkerder, elektronischer geluid. Ze speelde nummers van haar album Monstera en recente EP Blood Mary: Remixology. Haar set combineerde mysterieuze drumbeats en elektra (titeltrack, Murderabilia) met zachtere, metaforische stukken zoals Rainbow Coffee. Josephine schakelde tussen thema’s van verdraagzaamheid en juist bedreigende thema’s — In The Dark ging expliciet over stalking — en eindigde met Bloody Mary en Ennui; dat laatste lied kreeg een psychedelisch randje door het gebruik van koebel, een instrument dat doet denken aan klassieke rockklinches.

Kort samengevat: een avond waarin dromerige akoestiek en tedere songwriting van Arpini tegenover Josephines duistere elektronica en thematische scherpte stonden, gepresenteerd in een bescheiden, clubachtige setting.