Soul en groove in de kleine zaal: Liquid Spirits warmt Victorie op

In dit artikel:

Liquid Spirits vulde de kleine zaal van Poppodium Victorie met een warme mix van soul, funk en moderne grooves, terwijl elders in het gebouw een nachtdebat plaatsvond. De band, opgericht in 2005 door toetsenist Wiboud Burkens en bassist Manuel Hugas (vader van Noa Lauryn), bouwde tijdens de show zorgvuldig op van een ontspannen begin naar een uitbundig slot. Hun repertoire bevat ook nummers van het meest recente album Let Love Run These Streets (2025); eerder wonnen ze met Years een Sublime Award en werden ze genomineerd voor een Edison Jazz Award.

De entree van de groep was losjes: casual kleding, een laid-back sound en een frontman die met zonnebril en later zonder meteen contact zocht met het publiek. Muzikaal bewoog de set soepel tussen strakke grooves en ruimte voor improvisatie; instrumenten stonden prominent en gaven de show een volle, rijke klank. Het publiek—opvallend gemengd qua leeftijd en achtergrond—luisterde aandachtig en begon gaandeweg te bewegen en te dansen.

Halverwege kantelde de sfeer naar een ongedwongen dansvloer: de nummers werden intenser, de energie steeg en zowel band als zaal leken daar plezier aan te beleven. Er waren ook stille, emotionele momenten waarin de zanger om volledige stilte vroeg, wat liet zien dat de muziek niet alleen bedoeld was om te dansen maar ook gevoelige thema’s als liefde, verbinding en verlies aanraakte. Tegen het einde werden de grooves rauwer en uitbundiger; het applaus en de nasleep van de DJ hielden de vibe vast.

Na afloop kwam de band naar de zaal voor merchandise en gesprekken. Bezoekers omschreven de avond als “groovy, funky en opzwepend,” en Liquid Spirits zelf vat de show samen als “Love, up-lifting en spiritueel.” De performance bevestigde dat hun eigentijdse soul nog springlevend en verbindend is.