Sleaford Mods geeft 013 veel bang(ers) voor hun buck
In dit artikel:
In 013 in Tilburg trad Sleaford Mods vanavond op, met Jason Williamson en Andrew Fearn als kern van de show: twee mannen, één laptop en één microfoon. De Britse spoken-word/postpunk-hiphopformatie speelde een strak schema van 25 nummers in ongeveer negentig minuten, grotendeels bestaand uit materiaal van hun nieuwste album The Demise of Planet X (uitgebracht in januari). Van de dertien nummers van dat album kwamen er tijdens de set allemaal voorbij, op één na.
Als opwarmer zorgde de driekoppige punkrockband SNAYX voor een langzaam stijgend energieniveau; hun mix van punk en grime zette de zaal aan het bewegen, al bestond het publiek vooral uit vijftigplussers die niet meteen uitbundig reageerden. De leadzanger van SNAYX herhaalde regelmatig dat het publiek zich in Tilburg bevond en noemde aan het einde ook de aanstaande Rotterdamse show, wat enthousiast onthaald werd.
Sleaford Mods hielden het minimalistisch: geen theatrale entree, weinig decor behalve wat lampen, een middelgrote televisie en twee spiegels op het podium. Andrew startte de beats vanaf zijn laptop, waarna Jason de nummers in zijn kenmerkende pratende zangstijl bracht. De combinatie van herhalende, spaarzame beats en maatschappijkritische teksten bleef centraal; Andrew voegde er tijdens nummers een aanstekelijke, geïmproviseerde dans aan toe, zichtbaar vanuit meerdere hoeken dankzij de spiegels. Publiekskreetjes en korte vocale uitbarstingen van Jason ontwikkelden zich gedurende de avond tot een steeds luidruchtiger samenspel tussen podium en zaal.
Een opvallend element was het systematisch erkennen van gastmuzikanten: na elk nummer met externe bijdrages werden die collega’s kort genoemd en op de televisie getoond met beelden uit videoclips. Dit respect voor samenwerkingen vormde een fijn contrast met de verder sobere presentatie. Qua timing was de set efficiënt: de studioversies van de nummers besloegen ongeveer 82 minuten; in de geplande negentig minuten bleef dus weinig ruimte over voor praatjes, die vooral besteed werden aan dankbetuigingen.
De energie in de zaal golfde — momenten van gebabbel werden afgewisseld met publiekstrekkers die de aandacht hernieuwden. Rond het einde ontstond een kort pittig hoogtepunt met springen en een milde moshpit bij het nummer ‘Jobseeker’. Sleaford Mods sloten af met ‘Tweet Tweet Tweet’ en verlieten het podium iets meer dan twee minuten vóór het afgesproken eind, om 22:27:45, tevreden over een no-nonsense show waarin inhoud en interactie het decor vervingen.