Paradiso wordt een discobal: YĪN YĪN maakt van z'n releaseshow een dansvloer

In dit artikel:

YĪN YĪN vierde hun nieuwe album in de grote zaal van Paradiso, met KAGAMI als opwarmende act. De Limburgse band zette een avond neer die geen zitplaatsen toeliet: discobal, zachte lampen, rook en een stroboscoop zorgden voor een klassieke disco-omgeving en een jonge, uitbundige menigte die van meet af aan klaar stond om te dansen.

Support KAGAMI opende strak en stijlvol, met een sound die City Pop en Italo Disco mengt en door het gebruik van oversized pakken en filmachtige flair meteen de sfeer bepaalde. Ze speelde materiaal van Time Machine en nieuw, iets harder werk dat westerser aandoet — precies genoeg om het publiek op te warmen en de verwachtingen hoog te houden voor de hoofdact.

YĪN YĪN trad aan met een set vol rollende synths en ritmes die soepel en toch energiek bleven: technisch verzorgd spelen zonder kil te worden. De show begon met een filosofische sample en schakelde vervolgens onverbiddelijk over op disco. Middenin stegen de lichten naar de discobal en swingde Paradiso niet alleen op de vloer maar ook op de balkons. Op het podium ontstond een speelse chemie tussen bassist en gitarist, die samen dansten en daarmee het publiek meenamen in hun flow.

Er was een klein technisch moment toen de toetsen niet helemaal meewerkten, maar de band loste het snel op zonder dat de zaal er veel van merkte; de toetsenist vulde met inventieve baslijnen aan alsof hij een club set aan het opbouwen was. Tijdens het energieke Yatta Yatta draaide alles om loslaten: de band gaf vol gas en het publiek deed enthousiast mee. De drummer maakte het theatrale moment compleet met een korte controle van zijn kit en zichzelf voordat hij doorging.

Dramatische elementen werden niet geschuwd: een zogenaamd 'allerlaatste' nummer leidde tot een stroboscoopdrumsolo waarbij een pittenzak de microfoon vasthield om te voorkomen dat die van het drumstel zou vallen. Na een hartelijke, persoonlijke onderbreking — de mededeling dat hun album op 23 januari 'geboren' werd en dat diezelfde dag ook de zoon van de drummer ter wereld kwam — keerde de band terug voor een laatste, feestelijke encore. Die afsluiter, "Dis kô Dis kô", klonk live als een eerbetoon aan de klassieke elektronicadisco à la I Feel Love en sloot de avond af in after-hours-stijl.