New Wave in Ziggo Dome: een tsunami van tien jaar hits
In dit artikel:
Tien jaar na de beruchte opnamereeks op een kamphuis op Schiermonnikoog kwamen de artiesten van New Wave vanavond terug in de Ziggo Dome voor het eerste van vijf uitverkochte shows. In een razendsnelle set van ongeveer 2 uur en 50 minuten werkte het collectief — eigenlijk nooit een vaste groep, maar wel als zodanig ervaren — ruim vijftig nummers af, van vroege kamphuistracks tot solohits die de Nederlandse hiphop de afgelopen jaren mee bepaalden.
Het optreden opende met Ronnie Flex in een opvallend grijs-wit pak en de ingetogen ballad waarmee het New Wave-album ooit begon. Daarna volgde een aaneenschakeling van meezingers en clubknallers; Ronnie Flex en Frenna namen steevast het voortouw, Lil Kleine verscheen na jaren van afwezigheid weer prominent en SFB (Frenna met Priceless, KM en Jandro) leverde een boybandmoment dat het publiek in vuur en vlam zette. Het optreden eindigde traditioneel met ‘Drank & Drugs’, waarmee het feest tegelijk een nostalgisch afscheid werd.
Parallel aan de concertreeks ging op Videoland een docureeks van start die de jonge, onbevangen sfeer van die kamphuisweek terugbrengt: jongens die urenlange tracks tape‑ten op matrassen als microfoonbooth, Playstation‑wedstrijden en drankgelach — de kleine, chaotische voedingsbodem voor het latere succes. Tegelijk toont de docu de keerzijde: spanningen over geld en professionalisering, en het pijnlijke contactverlies tussen Top Notch‑baas Kees de Koning en sommige artiesten na de doorbraak. Een eerdere poging tot reünie strandde vijf jaar geleden juist op discussies over verdiensten; ditmaal was het Frenna die de groep bijeenbracht en Ronnie terugwiste, wat volgens de maker cruciaal was voor een geloofwaardige comeback.
Het publiek bestond vooral uit jonge vrouwen die elk refrein tot in detail meezongen — een verandering die New Wave mede hielp bewerkstelligen. Muzikaal was het tempo hoog, met vaak anderhalve verse per nummer en weinig ruimte voor uitgebreide verhalen. Enkele bijdragen stonden apart: producer Jack $hirak kreeg een solo‑moment; Lijpe bracht de donkere intensiteit van tracks als ‘Eng’ en ‘Mansory’; Ares en Afriki voelden met hun low‑energy nummer wat minder op hun plek in het feestgedruis.
New Wave wordt in de reportage en het concert geportretteerd als het project dat de streamingmarkt opende en velen naar flinke roem en rijkdom katapulteerde — een succes dat tegelijk leidde tot persoonlijke en zakelijke spanningen. Ondanks die geschiedenis won het gevoel van kameraadschap en de collectieve nostalgie het van oude ruzies: vanavond was het feest, herinnering en zakelijke comeback ineen, met een publiek dat elk refrein uit het hoofd kende.