New Tide Festival 2026: de zaterdag
In dit artikel:
Dag twee van het nieuwe New Tide Festival in Amare toonde een festival in wording: divers, grensverkennend en duidelijk op zoek naar een eigen jazzsignatuur in plaats van een nostalgische kopie van grotere evenementen. Overal in het gebouw klonk iets anders — van fluisterende improvisaties tot dampende funk — en dat contrast leek juist de bedoeling: traditie en vernieuwing naast elkaar, met een expliciete uitnodiging aan jongere luisteraars.
Het Koninklijk Conservatorium Den Haag zette een hoofdrol neer met een eerbetoon aan pianist en pedagoog Barry Harris, die ooit in Den Haag lesgaf. Onder leiding van James Austin Jr. speelde Luminescence samen met de KC Jazz Big Band en vocaliste Nnenna Freelon repertoire dat Harris’ bebop‑filosofie levend houdt. De arrangementen waren stijlvol en rijk, al mocht het volume soms wat meer van het podium komen; vocaal brak Freelon haar mooiste moment when ze intiem en geraakt begeleid werd. Ter gelegenheid van de onderscheiding voor Harris verschijnen ook historische Haagse opnames opnieuw.
In de kleinere Swing‑zaal bracht TOINE een energieke, Haagse show die funk, pop en jazzelementen combineerde. Zijn repertoire en radio‑airplay trekken een relatief jong publiek en de set ontwikkelde zich regelmatig tot jams waarbij het publiek zich liet meevoeren — al leed de zichtbaarheid van de band onder een extreem laag podium. Toch werd duidelijk dat TOINE potentie heeft voor grotere zalen.
Mushroom Mosis leverde een performance die het rituele en improvisatorische karakter van live jazz benadrukte. Met een krachtige, warme stem en nummers deels in het Surinaams, deels in het Engels, bouwde hij ballads uit tot uitbundige jams. Zijn benadering — muziek die reageert op de zaalenergie — maakte van het optreden een interactief, persoonlijk gebeuren.
Een hoogtepunt was de Roy Hargrove‑herdenking: een ensemble met oud‑medewerkers als Justin Robinson en Willie Jones III en de veelbelovende trompettist Giveton Gelin bracht Hargrove’s mix van bebop, soul, hiphop en Afro‑Cubaanse grooves. De set, waaronder ‘Stranded’ en ‘Changes’, bevestigde Hargrove’s nalatenschap als bruggenbouwer tussen genres en generaties en bleek een van de meest geladen momenten van de dag.
De Senegalese basvirtuoos Alune Wade presenteerde zijn eclectische mix van West‑Afrikaanse ritmes, Arabisch‑Andalusische kleuren, moderne afrobeat en jazz. Met een opvallende bezetting — onder meer sousafoon en elektronica — en materiaal van zijn recente album New African Orleans (2025) gaf Wade een pulserende, dansbare set die het publiek mede op het podium bracht.
Internationaal pop‑soulicoon Corinne Bailey Rae toonde een ruimer palet dan haar bekende hit: dromerige soul naast gitarige, psychedelische randen en intieme, bijna huiskamer‑momenten. Haar stem bleef het middelpunt en de set paste verrassend goed binnen het eclectische festivalbeeld, ook al viel ze niet strikt onder ‘jazz’.
Samengevat: New Tide zoekt zijn identiteit door diversiteit te omarmen — studententeams naast gevestigde namen, intieme jazzclub‑sferen naast feestelijke grooves — en zet in op een programmatuur die zowel erfgoed (Harris, Hargrove) als hedendaagse kruisbestuivingen (Wade, Mosis, TOINE) zichtbaar maakt. Het festival keert terug op 5 en 6 maart 2027 in Amare.