Malice K - Avanti

In dit artikel:

Het recent verschenen Avanti wekt aanvankelijk de illusie dat het een verloren work-in-progress van Elliott Smith is: kleine, melancholische liedjes waarin emotie en kwetsbaarheid centraal staan. Al snel blijkt het werk van Alex Konschuh, die als Malice K zijn innerlijke onrust op elf nummers loslaat. De plaat beweegt tussen ruwe, grunge-achtige uitbarstingen en verstilde akoestische momenten. Openingsnummer 'Halloween' zet de toon met geschreeuw en gekweldheid à la de jarennegentig-Seattle, terwijl nummers als 'Song For My Baby' en het fragiele 'The Old House' juist ontspanning en tederheid bieden. In 'Weeds' komt een weelderig arrangement voorbij dat soms aan Kurt Cobain doet denken; ook hysterische uithalen duiken terug in 'You're My Girl'.

Konschuh experimenteert onbelemmerd met instrumenten en zang, alsof er geen producent was die grenzen stelde — waarschijnlijk omdat niemand zijn handen aan het project wilde branden. Dat geeft hem alle vrijheid en levert af en toe verrassend oprechte en zorgvuldig opgebouwde songs op, maar vaker overheersen chaotische stemmingswisselingen en grillige keuzes. Die mix van intensiteit en breekbaarheid houdt de luisteraar alert; saai wordt het zelden, maar Avanti voelt door de wisselende kwaliteit en het ongeremde karakter vooral als een onstuimige, onvolmaakte manifestatie van een verknipte innerlijke wereld. Voor liefhebbers van rauwe emotie en lo-fi-experimenten is het de moeite waard, maar wie strak geproduceerde samenhang zoekt, kan teleurgesteld raken.