Grauzone 2026 trekt verder de Haagse binnenstad in
In dit artikel:
Grauzone groeit dit jaar uit tot een stadsbreed evenement: onder de naam GRAUSTAD brengt het Haagse festival voor het eerst een groot, gratis programma de binnenstad in. In plaats van één afgebakend terrein vinden optredens, performances en kunstinstallaties plaats op onverwachte locaties — van sexshop Coconuts en platenzaak 3345 tot café’s en kunstinstellingen — zodat publiek tijdens het winkelrondje of een avondwandeling kan struikelen over live-muziek en beeldend werk.
Praktisch: de aftrap is donderdag 5 februari in De Zwarte Ruiter; op zaterdag 7 februari verspreidt het GRAUSTAD-programma zich door het centrum. De betaalde hoofdlijn van Grauzone is met ruim 7.000 bezoekers uitverkocht en dit jaar de grootste editie tot nu toe. Het festival blijft zich profileren als plek waar je acts ziet vóór ze doorbreken: postpunk, coldwave, elektronica, experiment en performance blijven centraal staan.
Het aanbod mixt lokale en internationale namen. Op GRAUSTAD treden onder meer Nürnberg, Avishag C. Rodriques (Cumgirl 8) en HIDE op; verder in het programma zitten Haagse groepen als Bleedroot en Regenheizer naast internationale artiesten en een bijzondere albumrelease-performace van de Vlaamse performer Mustaf Ahmeti met Riddle My Skin. Ook premières van acts die later op grotere festivals verschijnen, zoals The Discussion (Laura van Kylesa), Nghtcrwlr (King Woman), punkbands The Chisel en Homefront, horen bij de kernprogrammering.
Naast concerten is er een uitgebreid nacht‑ en randprogramma met topspelers uit de elektronische scene — denk aan Helena Hauff, The Hacker & Alessandro Adriani en Joost van Bellen — aangevuld met queer performances, shibari en andere experimentele formats. De beeldende kunst is verenigd onder ‘Graukunst: BODY / MACHINE’: vaste exposities en performances van meer dan tien makers, waaronder Bart Hess, Lotte Pet en Lola Brancovich, plus Q&A’s en filmvertoningen (o.a. Ellis Park en Electronic Body Music).
Kort gezegd: Grauzone 2026 zoekt de randen nog op terwijl het groter wordt. Door het festival letterlijk de stad in te trekken wil het toegankelijker én rumoeriger zijn, zonder de rauwe, experimentele signatuur te verliezen die het jarenlang heeft opgebouwd.