Drukbezocht en divers Gluren bij de Buren Leiden 2026

In dit artikel:

Leiden vulde zich dit weekend met volle en soms uitpuilende huiskamers tijdens Gluren bij de Buren: een intiem festival waarbij artiesten in gewone woningen optreden. De reporter bezocht negen optredens verspreid over wijken als Zeeheldenbuurt, Koddesteeg en het centrum, en zag een eclectisch palet aan stijlen — van punk en Latin tot ambient en dark wave — in kleine, persoonlijke settings.

Echoism (Bielsenstraat/De Ontsporing) begon als coverduo en mengt nog altijd covers van bands als Anathema en Amigo the Devil met eigen werk. Zangeres Laura van Nes viel op met melodieuze, soms krachtige vocalen; Mark Koelman leverde rauwe meerstemmigheid en een lage, metalachtige gitaarkleur. De band trad ook komende optredens aan in Katwijk aan den Rijn.

De Slackers (Haagweg) bleken geen ska maar een energieke mix van pop, rock en soul. Vijfkoppig, met toetsen en saxofoon, brachten ze herkenbare covers (o.a. Doe Maar) en een uitbundige toegift van ‘Johnny B. Goode’ — versterkt door een tweede sax en een gastbijdrage van de dochter van de gastheer — waardoor de zangeres zichtbaar opbloeide.

Dondo (Zeeheldenbuurt) gaf pas hun tweede show: een rustig trio met semi-akoestische gitaren, handdrums en wisselende leadzang. Hun eigen nummers variëren van Istanbul-sfeerimpressies tot een ontroerend lied over een langeafstandsrelatie; veel lof was er voor hun Latin-achtige ‘Chocolate Song’. Muzikaal solide, maar soms net iets te ingetogen in presentatie.

The Beholders (Koddesteeg) speelden een intieme unplugged set in het huis van muziekjournalist Peter Visser. De band, ooit deelnemer aan regionale prijzen, combineerde warme coverkeuzes met het bereik van zangeres Tessa en een aanvullend samenspel tussen bassist en gitaristen; hun eerder gewaardeerde eigen materiaal zou nog mooi passen in zo’n setting.

Electric Eggs (Koddesteeg) bracht Nederlandstalige punk met zwarte humor en theatraliteit. Frontman Sander kon zonder microfoon jokken en scandeerde het publiek; hun rauwe meerstemmigheid en actuele teksten leverden ze vorig jaar al de juryprijs op bij het Gouden Pet-festival. Sander vatte het in één brutale zin samen: “Een mening is een piemel, hou ’m liever voor jezelf.”

Los Morochos (centrum) vulden een huiskamer met Spaanse en Zuid-Amerikaanse klanken — fingerstyle gitaar, driestemmige zang en castagnetten — en speelden classics als ‘Chan Chan’ en ‘Bella Ciao’. Ze combineerden muziek met een inzameling voor de Deal Foundation, die ondernemers in Bolivia ondersteunt.

AmbientÐiaan (huis met maanprojectie) creëerde een ceremonieel ogende performance rond de maan als thema. Met loopers, hangdrums, samples en een reverbrijke meerstemmigheid bouwde ze tranceachtige soundscapes; haar mantra “Just follow the rhythm of nature” was leidend in de set.

Nachtvlinder (De Ontsporing) sloot af met semi-akoestische, duistere covers uit gothic, new wave en metal, waaronder Siouxsie- en Marilyn Manson-nummers. Zangeres Nathalja en cellist Matthias namen het publiek mee in een intens slotstuk, terwijl de band tevreden terugblikte op een betere set dan eerder.

Kortom: de Leidse editie van Gluren bij de Buren toonde hoe kleinruimte-ambient, punktheater, Latin-feestjes en gevoelige singer-songwriters elkaar versterken in buurtwoningen. Het festival onthulde niet alleen muzikale diversiteit, maar ook verborgen stadsplekken zoals De Ontsporing — plekken die publiek en artiesten bij elkaar brengen voor verrassende, persoonlijke optredens.