Born From Pain schenkt de lokale scene een keihard momentum
In dit artikel:
In Outpoet in Heerlen stond die avond de releaseshow van Born From Pain’s nieuwe EP Siege Mentality centraal, maar de avond was vooral een viering van de lokale hardcorescene: jong en oud door elkaar, geen glitter maar betrokkenheid en een gemeenschappelijke liefde voor de muziek.
De avond begon met Failed Territory, een ruwe en onbevangen opener die met hoekige riffs, drukkende drums en rauwe vocalen de zaal snel in beweging kreeg. Vervolgens bracht Brain Damage een strakker, meer afgebakend geluid met duidelijke hardcore- en thrash-invloeden; hun nummers, zoals ‘Endless Wars’ en ‘Juggernauts’, lieten horen dat er lokaal nieuw talent opstaat met potentie voor hymnes binnen de scene.
Reverse the Flow schakelde de dynamiek om naar interactie en beweeglijkheid. Hun set was groovy en meezingbaar — bij ‘Fuck Your Fashion Scene’ ging de microfoon het publiek in — en bereikte een piek met ‘Live Through the Pain’, waarbij de grens tussen podium en publiek tijdelijk vervaagde. Lies! bracht daarna een onverbiddelijke, donkere intensiteit: nummers als ‘No Truth’, ‘Blood Money’ en ‘Hunting Season’ joegen de zaal naar voren, terwijl frontman René Smit (opvallend aanwezig door zijn lengte) het contact met het publiek direct en confronterend zocht.
Out of the Blue zette vervolgens een strakke, volwassen set neer. Met tracks als ‘Too Late for Mercy’, ‘Pay With Blood’ en ‘Deadbeat’ liet de band zien te zijn gegroeid: voller geluid, zelfverzekerde presentatie en een sterke ritmesectie als motor naar de hoofdact toe.
Born From Pain sloot de avond af en maakte duidelijk waarom zij de headliner waren: ingetogen in theatrale fratsen, maar massief en gefocust in uitvoering. De set opende met herkenbare akkoorden en nummers als ‘Defiance’ en de nieuwe titeltrack ‘Siege Mentality’ voerden de intensiteit op. Momenten als ‘My War’ werden door de zaal meegezongen als gedeelde herkenning, en samenwerkingen — onder meer met de zanger van Out of the Blue op ‘Night Vision’ — benadrukten de onderlinge verbondenheid. Met regionale nummers als ‘Antitown’ en ‘True Love’ werd ook de lokale identiteit gevierd, waarna de set richting afsluiters als ‘Reclaiming the Crown’ en ‘Final Nail’ terugkeek naar de beginperiode van de band.
Samengevat was de avond meer dan een reguliere releaseshow: het was een momentopname van een levendige, wederzijdse scene waarin gevestigde namen en nieuwkomers elkaar versterken. Niet gericht op nostalgie of trends, maar op samen spelen, luisteren en de toekomst van de lokale hardcore voortbouwen. De boodschap was helder: de scène leeft en er worden nieuwe kansen gepakt.