A.K.U.M.A., Out Of Vision en PYRUS MALUS laten zien hoe breed het metalcore genre is
In dit artikel:
De Nieuwe Nor in Heerlen was vanavond het decor van Metal Winter Wonder Weekend, onderdeel van het regionale winterprogramma Wintertijd. Op papier een eenvoudige line‑up met drie metalcore‑acts, maar live werd duidelijk hoe breed dat genre intussen is en hoe verschillend de benaderingen kunnen klinken.
PYRUS MALUS opende met hun debuutshow als een doordacht podiumproject: theatrale introductie met piano, vogelgeluiden, visuals, bloemen op het toneel en outfits die naar Midsommar knipoogden. Muzikaal bewogen ze zich in metalcore‑territorium met invloeden uit de jaren nul en een onderstroom van deathmetal; nummers als ‘Let Me Rot’, ‘Heaven Closed Its Eyes’ en ‘Bloomless’ wisselden melodie en snelle overgangen met zware, uitgesponnen breakdowns. Halverwege bouwde ‘Hollow Vessel’ traag op naar een explosie van gelaagde gitaren en strakke drums. De set sloot af met ‘Holy Grey’, een intense finale waarvan de single begin volgend jaar verschijnt. Ondanks dat de band pas acht maanden bestaat, kwam het geheel zelfverzekerd en conceptueel over — bloemen in het publiek onderstreepten de tegenstelling tussen schoonheid en agressie.
Het Duitse Out Of Vision begon onder een backdrop die de toeschouwers waarschuwde voor een ‘intense, emotionele show’, maar die expliciete framing bleek deels nadelig: de voorstelling moest vervolgens overtuigen zonder die verrassingsfactor. Visueel viel vooral de flamboyante drummer op, maar muzikaal wisselde de set in kwaliteit. De combinatie van screams en cleane zang werkte, maar onzuiverheden en het frequente gebruik van backingtracks zorgden voor afstand tussen band en zaal. Nieuwe single ‘In My Design’ toonde een meer melodieuze koers, maar sync‑problemen met de achtergrondtracks maakten de interactie stroef. Pas in het slotnummer viel alles beter samen, waardoor de band een gelijkspel afdwong met het publiek.
A Knight Under Maria’s Altar (A.K.U.M.A.) bleek geen traditionele groep maar een flexibel collectief, en dat concept werkte uitstekend live. Ze balanceerden metalcore en deathcore met een sterke nadruk op intensiteit en gemeenschap: dubbele zang, diepe screams en een aantal riffs die de pit deden openen. Nieuw materiaal kreeg z’n live‑debuut, er werd van drummer gewisseld en het publiek werd actief betrokken — van stagedives tot opblaaszwaarden tijdens ‘Violence With Consent’. De avond bereikte zijn hoogtepunt met epische breakdowns in ‘The Belligerence’, waarbij alles samenkwam.
Afsluitend toonde De Nieuwe Nor waarom het een belangrijke plek is voor harde muziek in Zuid‑Limburg, maar ook het bekende euvel: na een optreden van een lokale band stroomt de zaal vaak leeg. De recensie onderstreept dat cross‑scene support cruciaal is om zulke podia levendig te houden en nieuwe acts de ruimte te geven.