28/04 : Shearling - Paradoxant - Botanique, Brussel

In dit artikel:

Shearling, de geestelijke opvolger van Sprain, brengt gitaristen Alexander Kent en Sylvie Simmons weer samen en groeit uit tot een groter ensemble met een nadruk op orkestrale arrangementen. Hun eerste langspeler, Motherfucker, I am Both: ‘Amen’ and ‘Hallelujah’..., duurt ruim een uur en dwingt luisteraars tot aandacht: de plaat combineert zorgvuldig beheerde woede, ambitieuze opzet en opvallende emotionele kwetsbaarheid. Tegelijk keert Antoine Meersseman, bekend als bassist van BRNS, terug met zijn soloproject en het album Deux — een verzameling grillige, veranderlijke songs die experimentele pop met postpunk-invloeden vermengen, na een bewuste onderbreking. Beide uitgaven tonen makers die grenzen opzoeken: Shearling in grootschalige, dramatische composities, Meersseman in compacte, eigenzinnige liedvormen.